در جهان ۱۰ نوع مختلف نرگس وجود دارد که در هر نوع واريتههاى مختلف تاکنون پرورش يافته و تکثير شدهاند. اين انواع بستگى به درشتى و کوچکى گل طبقهبندى شدهاند. بزرگترين و درشتترين گل نرگس -Narcissus trompettes، داراى گلهاى شيپورى شکل به رنگ زرد طلائى است.
انواعى که در ايران پرورش داده مىشود متفاوت و احتمالاً از گونهٔ پوتيکوس است.
نرگس
روشهاى تکثير
ازدياد نرگس از طريق کاشت بذر براى بهدست آوردن واريتههاى جديد صورت مىگيرد، و به طور معمول نرگس به آسانى از طريق تقسيم پياز تکثير مىشود.
در اواخرتابستان و در پائيز قبل از اينکه نرگس شروع به برگ دادن کند و يا زمانى که برگها هنوز کوچک هستند پيازها را از خاک در مىآورند و پيازچهها را از پياز اصلى جدا مىکنند؛ در نرگس اين عمل به آسانى صورت مىگيرد. در محل جديد بايد پيازها در خاک سبک ماسهاى کشت شوند. نرگس مناسب کاشت در باغهاى صخرهاى است. باغچههاى نرگس را بايد وجين کرد و اين عمل در فصل پائيز و قبل از رشد برگها انجام مىشود. در بهار نيز وجين بهنحوى صورت مىگيرد که به برگهاى سبز نرگس صدمهاى نرسد. کشت نرگس درباغها از اين نظر جالب است که درپائيز با خزان ساير بوتهها و گياهان و در زمستان و اوايل بهار زيبائى خاصى به باغ مىبخشد.
+ نوشته شده در دوشنبه دهم اردیبهشت ۱۳۸۶ ساعت 16:22 توسط هوراز
|
